Almindingen

Almindingen - Bajkowy las Bornholmu

Almindingen to duży obszar leśny w centrum wyspy Bornholm. Jest jednym z najbardziej popularnych miejsc na wyspie. Odwiedzający Bornholm doceniają spokój i dziki charakter tego bajkowego lasu. Las znajduje się na północ od miejscowości Aakirkeby i jest jednym z największych obszarów leśnych w Danii .

Las Almindingen nie jest naturalnym lasem, powstał około 1800 roku. Przed ponownym zalesieniem obszar ten był wykorzystywany jako pastwisko dla bydła. Naturalny raj o powierzchni 3800 hektarów jest dziś nie tylko piątym co do wielkości w Danii (niektóre źródła mówią nawet o trzecim co do wielkości), ale także najpiękniejszym lasem. Po środku małych wzgórz i dolin można znaleźć ukryte leśne jeziora i torfowiska. Duże nierówne bloki, strome skały i malownicze polany występują naprzemiennie, szczególnie po stronie zachodniej.

Las składa się z niezliczonych dobrze oznakowanych i idyllicznych szlaków turystycznych. Można też wejść na jedną z wielu wzniesionych wież widokowych i wypatrywać zwierzyny leśnej. Wieże widokowe znajdują się również na terenie dwóch dużych torfowisk w lesie, Bastemose i Swinemose. Szczególną cechą wieży przy Bastemose jest konstrukcja przystosowana dla osób niepełnosprawnych. Tak więc każdy może cieszyć się tą zapierającą dech w piersiach florą i fauną.

dolina echa

Las Almindingen przecina kilka dolin.

Szczególną atrakcją jest Ekkodalen (Dolina Echa) , największa dolina na Bornholmie, w której można usłyszeć echo. Według mieszkańców, najlepsze echo słychać przy źródle Hansa Christiana Ørsteda, które znajduje się przy wejściu do Ekkodalen. Częściowo zarośnięte zielenią skały w dolinie o długości 1 km wznoszą się stromo w lewo i prawo do wysokości 20 m. Na skraju doliny jest kilka miejsc, z których roztacza się wspaniały widok na okolicę.

Fuglsangsrenden

Fuglsangsrenden to ścieżka prowadząca wzdłuż Ekkodalen - Doliny Echa, która powstała przez niszczycielską siłę wody, która erodowała skały od czasów epoki lodowcowej. Utworzyła w ten sposób dzisiejsze naturalne przejście, aczkolwiek w kilku miejscach zostały wybudowane schody. Na skale u podnóża ścieżki znajduje się pomnik zwiadowcy Johannesa V. Andersena, który zginął w 1947 roku. Nieco dalej znajduje się pomnik Hansa Rømera, który odtworzył las Almindingen w latach 1800–1836 z wykutym w skale poematem Vilhelma Bergsøe:

„Vildtet skabte han hjem and mennesket skygge
Tusinde sangfugle nu i hans højsale bygge
Døde natur, af ham fik du livet tilbage .
Hvo som af død skaber liv, kan døden ej tage.”

Przetłumaczony tekst:
„Gra, którą stworzył dla domu i ludzkiego cienia
Tysiące ptaków śpiewających teraz w jego wysokich halach
Martwa naturo, dzięki niemu odzyskałaś życie.
Kto stwarza śmierć z życia, nie może przyjąć śmierci ”

Dronningestenen i Loklippen

Są to dwa punkty widokowe położone na wysokim płaskowyżu z widokiem na południe nad torfowiskiem Vallensgård i południowy Bornholm, stąd na horyzoncie widać morze.
Dronningestenen nazywany jest "kamieniem królowej".

Rytterknægten i Kongemindet

Rytterknægten, jest najwyższym punktem Bornholmu położonym na wysokości 162 metrów nad poziomem morza. Wieża powstała w 1856 roku na pamiątkę wizyty duńskiego króla Frederyka 7 i hrabiny Danner. Pomnik został sfinansowany ze środków zebranych od ludności wyspy. Król i hrabina uczestniczyli w inauguracji punktu obserwacyjnego, który nazwano Kongemindet.

Stopniowo las wokół Kongemindet zaczął zasłaniać widok. W 1899 r., dodano kolejny element punktu widokowego wykonanego ze stali. Dwie połączone wieże mierzą w sumie 22 metry, co oznacza, że stojąc na szczycie, znajdujemy się 184 metry nad poziomem morza.

W pogodny dzień można zobaczyć sporą część wyspy Bornholm i Ertholmene. Kamienny punkt widokowy zaprojektował architekt Gottlieb Bindesbøll, którego głównym dziełem jest Muzeum Thorvaldsens w Kopenhadze, a stalową wieżę zaprojektował jego syn - Thorvald Bindesbøll.

Gamleborg

Gamleborg w Almindingen to najstarszy zamek królewski na Bornholmie i najstarsza znana budowla kamienna na wyspie. Znajduje się na skraju Doliny Echa.

Płaskowyż zamkowy otoczony jest potężnymi murami obronnymi, a około 1100 r. zamek został dodatkowo wzmocniony potężnym kamiennym murem granitowym. Najstarsze znaleziska związane z zamkiem pochodzą z 10-tego wieku, czyli z czasów Gorma Starego i Haralda Blåtanda. Odkrycie wielu różnych rodzajów obiektów sugerują, że w XI i XII wieku w zamku znajdował się stały garnizon. Wiemy z pisemnych źródeł, że w 890 roku Bornholm miał własnego króla i że w czasach Haralda Blåtanda (940 ne - 986 ne) wyspa podlegała duńskim rządom.

W połowie XII wieku Gamleborg został opuszczony, prawdopodobnie na rzecz zamku Lilleborg, położonego około 700 metrów dalej na północny zachód.

Rømerminde

Sam Rømer zbudował kamienne ogrodzenie, które stanowiło podstawę jego pierwszej szkółki roślin, która została założona w 1803 r. Biały dom naprzeciwko również został zbudowany przez Rømera i służył jako dom do przechowywania nasion i narzędzi. Dom został zbudowany z granitowych bloków zamku Lilleborg.

Hans Rømer rozpoczynając pracę nie był popularnym człowiekiem na Bornholmie. Chłopi byli niezadowoleni z kamiennych płotów Rømera, które położyły kres powszechnemu prawu użytkowania, które było stosowane od średniowiecza. Oznaczało to, że chłopi nie mogli już latem wyprowadzać koni i krów na trawę, a jesienią świnie nie mogły jeść żołędzi i buku. Z czasem jednak na wyspie wyrósł las, a w 1893 r. „wdzięczni potomkowie” wznieśli granitowy obelisk ozdobiony brązowym portretem Rømera. Obelisk znajduje się w jego starej szkółce roślin.

Napis na obelisku mówi:
Hans Rømer Skovrider i Almindingen 1800-1836
En taknemmelig Efterslægt rejste dette Minde 1893
Med Dygtighed og stor Udholdenhed forenede han den varmeste Kjærlighed til den
Virksomhed, han var kaldet til, og skabte derved denne herlige Skov .

Tłumaczenie tekstu:
Hans Rømer, nadzorca lasu w Almindingen, 1800–1836
Wdzięczna potomność wzniósła ten pomnik w 1893 roku
Dzięki Umiejętności i doskonałej Wytrzymałości poświęcił Miłość Pracy, do której został powołany, i w ten sposób stworzył ten piękny Las.

Hallebakken

Obszar pomiędzy Rømersminde i Christianshøj nazywa się Hallebakken.

Obszar ten był częścią jedynych 165 hektarów lasu, który pozostał, gdy Hans Rømer objął urząd leśnika w 1800 roku. Las składał się wówczas z grabów i krzaczastego, wiązowego lasu dębowego.

Hallebakken wraz z Jomfrubjerget i okolicami Christianshøj jest najstarszym lasem Almindingen.

Hans Rømer - leśnik, zbudował drewniany pawilon, który później został zastąpiony kamiennym domem leśnym, który dziś stanowi część gospody Christianshøj.

Christianshøj zostało nazwane na pamiątkę wizyty księcia Christiana Frederika, później znanego jako Christian 8, na Bornholmie w 1824 r. Z tej okazji zorganizowano publiczne świętowanie w lesie. Było to wielkie wydarzenie, ponieważ Bornholm nie był odwiedzany przez króla od 1686 r. Podobno w uroczystościach wzięło udział 10 000 osób i połowa populacji wyspy.

Wiele dużych dębów w Christianshøj to najstarsze drzewa w Almindingen. Kiedy ze względów bezpieczeństwa w 2009 r. ścięto jedne z nich, pierścienie wzrostu wykazały, że drzewo ma ponad 400 lat.

Jomfrubjerget

Jomfrubjerget jest jednym z najwyższych punktów Almindingen i znajduje się w samym centrum Bornholmu.

Jest to popularna atrakcja z pięknym widokiem na Åremyr, który można podziwiać z umieszczonych tam ław i stołów podczas grillowania nad ogniskiem. W 1891 r., kiedy Bornholm stał się atrakcją turystyczną, na płaskim płaskowyżu na szczycie wzgórza wybudowano wspaniały letni hotel, który został zniszczony przez pożar w 1974 roku.

Jedyne pozostałości pierwotnego lasu Almindingen znajdują się na Jomfrubjerget, w okolicy Christianshøj i na Hallebakken.

Lilleborg jest jednym z najstarszych średniowiecznych zamków królewskich w Danii. Prawdopodobnie został zbudowany przez duńskiego króla Svend Grathe około 1150 roku. Z tamtego czasu nie ma żadnych pisemnych wzmianek o Lilleborgu, jednak ustalenia na miejscu wskazują, że zamek służył jako obiekt wojskowy, centrum administracyjne oraz miejsce zamieszkania komornika królewskiego oraz jego rodziny i sług. Stosunkowo duża liczba kluczy i części zamków wskazuje, że w zamku przechowywano wiele kosztowności, które były zamknięte w skrzyniach lub zabezpieczone za bramami zamku.

Kiedy zamek został zbudowany na szczycie 16-metrowej skarpy, był otoczony wodą. Został zbudowany jako twierdza pierścieniowa, co oznacza, że okrągły dziedziniec otaczał różne budynki do życia i pracy. Na zewnątrz okrągłej ściany znajdowało się tak zwane podwórze; gospodarstwo hodowlane mieszczące zwierzęta gospodarskie oraz narzędzia i produkty rolnicze.

Lilleborg został zniszczony i podpalony w 1259 r. przez arcybiskupa Lund.

Rokkestenen

Rokkestenen to duży głaz narzutowy, który został pozostawiony przez lód około 10 000 lat temu.

Legenda głosi, że spoczywa na diamencie, dlatego się kołysze. W okolicy Rokkestenen znajduje się Kohullet z krystalicznie czystą wodą oraz Puggekullekær - „staw na wzgórzu trolla”.

Arboretum

To ogród botaniki leśnej, który zawiera zbiór ponad 100 gatunków drzew. Arboretum zostało założone w latach 30. XX wieku przez Valdemara Sejera – leśnika. Jego pomysłem było stworzenie kolekcji drzew i krzewów rosnących na 55. szerokości geograficznej, czyli na szerokości Bornholmu.

Po zakończeniu pracy przez Sejera pozwolono Arboretum popaść w ruinę. Jednak w latach 80- tych ogród został odnowiony i poszerzony o drzewa głównie z Ameryki Północnej i Azji. Drzewa północnoamerykańskie posadzono w północnej części ogrodu, a azjatyckie, zwłaszcza japońskie i koreańskie, posadzono w części południowej.

Orkanskoven

17 i 18 października 1967 r. silna burza nawiedziła Bornholm. Osiągnęła siłę huraganu i spowodowała ogromne szkody. W Almindingen przewróconych zostało ponad 20 000 drzew, w sumie prawie 90 000 metrów sześciennych drewna.

Większość drewna została usunięta z lasu i pocięta. Jednak w ramach eksperymentu na tym małym 3½-hektarowym obszarze Almindingen pozostawiono powalone przez wiatr buki i chociaż od tego czasu leżą, to większość z nich nadal żyje. Utworzyły nowe pnie, a poziome drzewa wyglądają jak łodzie z dużą ilością masztów. Pnie wielu żywych, powalonych drzew wyglądają jak długie, wąskie kajaki. Podłoże lasu jest pełne dużych kęp korzeni z ziemią i kamieniami oraz odpowiadających im zagłębieniom.

Røsegravfelt

Røsegravfelt składa się z dwóch głównych kamiennych kopców grobowych i około 60 mniejszych, a także kilku menhirów. Kamienne kopce pochodzą z późnej epoki brązu i wczesnej epoki żelaza (700-200 pne).

Badania przeprowadzone w 1880 r. wykazały, że groby były biedne i składały się tylko z resztek kości i zepsutej ceramiki. Mówiąc prościej, kamienne kopce są stosami kamienia, które służyły jako małe grobowce w związku z pogrzebami.

Inne kamienne kopce to po prostu zbiory kamieni z pól, które powstały, gdy starożytni rolnicy oczyścili ziemię i przygotowali ją do uprawy. W Danii te kamienne kopce występują szczególnie na Bornholmie, a Røsegravfelt jest najlepiej zachowanym.

Udkæret

Rezerwat ptaków Udkæret znajduje się na południe od Almindingen i jest jednym z najlepszych rezerwatów ptaków na Bornholmie. W okresach migracji wiosną i jesienią Udkæret jest miejscem odpoczynku i żerowania wielu ptaków wodnych i brodzących. Zimą jest to dobre miejsce do obserwowania ptaków drapieżnych.

Udkæret to stary podmokły obszar, który został kiedyś osuszony i odzyskany dla rolnictwa. Jednak około tysiąca lat temu dreny zostały zatrzymane i woda ponownie zalała ten teren. W ciepłe majowe wieczory Udkæret rozbrzmiewa rechotem setek żab, a w kwietniu i wrześniu o zmierzchu widać dużą liczbę nietoperzy. Z wierzy w rezerwacie roztacza się piękny widok, do której można dojechać pojazdem na prywatny kemping Gulbakkehave.

Koldekilde

Koldekilde to naturalne źródło wody. Temperatura wody wynosi zawsze około 7-9 stopni, jest czysta i bezpieczna do picia. Koldekilde jest jednym ze starożytnych świętych źródeł wyspy.

W przeszłości ludzie gromadzili się na wiosnę podczas uroczystości świętego Hansa, aby napić się wody. Według powszechnego przekonania woda ze świętych źródeł leczyła.

Rømersdal

Rømersdal to nazwa 200-letniej rezydencji leśnika Hansa Rømera, którą w 1803 roku. W tym czasie była to kryta strzechą chata z różnymi przedłużeniami zwanymi Eskeviske, Rømer burzył budynki jeden po drugim i zamiast tego budował nowe.

Dziś Rømersdal jest budynkiem nadleśnictwa na wyspie, a także siedzibą administracji Bornholmu Duńskiej Agencji Przyrody.

Christianshøj Trinbræt

Christianshøj Trinbræt znajduje się na skrzyżowaniu, gdzie Almindingsvej spotyka się z Segenvej i jest pamiątką z czasów, gdy Bornholm miał koleje. Skovtursbanen, jak to po raz pierwszy nazwano, między Åkirkeby i Ekkodalen otwarto w 1901 roku, rok po uruchomieniu pierwszej linii kolejowej Bornholm między Rønne a Nexø.

Latem Skovtursbanen obsługiwał pięć codziennych połączeń. W 1916 r. linia kolejowa została przedłużona do stacji końcowej w Gudhjem i odtąd pociąg kursował przez cały rok. Linia kolejowa została wycofana z eksploatacji w 1952 r., a w 1968 r. również linia Rønne-Nexø została wycofana z eksploatacji. Christianshøj Trinbræt został na miejscu i dziś posiada małą wystawę na temat usług kolejowych i Almindingen.

Hareløkkerne

Hareløkkerne to nazwa działek, które kiedyś należały do leśniczego o imieniu Hare. W 1960 r. zbudowano tutaj tor wyścigowy. W pierwszym wyścigu wzięło udział ponad 10 000 gości, a wyścigi konne są nadal popularne na Bornholmie.

Wyścigi odbywają się od kwietnia do października. Naprzeciw toru wyścigowego znajduje się ogrodzony plac zabaw dla psów w Almindingen oraz plac zabaw dla dzieci.

Plac zabaw w Hareløkkerne jest przeznaczony dla małych jak i starszych dzieci. Maluchy mogą bawić się w „kojcu” wysypanym wiórami i wyposażonym w błotną kuchnię. Dla nieco starszych dzieci stworzono tor równowagi oraz ściankę wspinaczkową „Lindormen”. Jest także strefa muzyczna, otwarte trawniki, huśtawki oraz dwa miejsca na ognisko. Za placem zabaw znajduje się Musestien, ścieżka z rzeźbionymi drewnianymi figurami, odpowiednia dla dzieci w wieku od 3 lat i może być ona przebyta w towarzystwie osoby dorosłej.

Bastemose

Bastemose jest największym torfowiskiem w Almindingen. Jest to również jeden z najbogatszych obszarów, zarówno pod względem ptaków, roślin, jak i owadów.

Naturę Bastemose można podziwiać z wieży widokowej oraz mostu nad wodami torfowiska. Z wieży obserwacyjnej można dojrzeć wiele gatunków ptaków, w tym żurawie, błotniaki, szare gęsi i krzyżówki. Przy odrobinie szczęścia, możemy też dostrzec rybołowy i orły morskie, które regularnie bywają na torfowisku. Na moście można zbliżyć się do flory i fauny jeziora. Łabędzie i ich szare łabędziątka często żywią się blisko niego, a sokoły czerwononogie polują w powietrzu na ważki na przełomie maja i czerwca.

Dostęp do wieży obserwacyjnej i mostu prowadzi z parkingu w Segenvej. Bastemose zostało nazwane na cześć łyka lipy, która w przeszłości była niezbędnym przedmiotem gospodarstwa domowego. Z tego samego powodu obszar leśny, na którym znajduje się torfowisko, nazywa się Lindesbjerg.

Enebærskoven

Enebærskoven to niewielka część Almindingen, która nigdy nie została zalesiona. Innymi słowy, obszar ten wygląda prawie tak samo, gdy las Almindingen był wrzosowiskiem i każdego lata był wypasany przez zwierzęta hodowlane.

Jak sama nazwa wskazuje, w Enebærskoven („Las jałowca”) dominuje jałowiec pospolity; znajdziesz jednak również brzozy, osiki, sosny szkockie i oczywiście wrzos. Dzisiaj owce nadal pasą się w Enebærskoven. W ten sposób zachowano oryginalny charakter krajobrazu, jako ilustrację tego, jak wyglądało całe wrzosowisko, a tym samym Almindingen, od średniowiecza aż do początku XIX wieku, kiedy zasadzono las.

Las Bizonów

W Svinemosen znajduje się farma bizonów. Zwierzęta są ogrodzone i wędrują po powierzchni około 200 hektarów.

Stado żubrów składające się z sześciu krów i jednego byka przybyło do Almindingen z Polski w czerwcu 2012 r. Już rok później urodziło się pierwsze cielę i od tego czasu stado rośnie z roku na rok. Żubry zamieszkują tylko rezerwat przyrody, ponieważ Bornholm nie jest naturalnym domem dla tak dużych zwierząt, a jedynie dla jeleni, dzików czy bobrów, które zamieszkują otwarte obszary leśne. Wpływ dużych zwierząt na las utrzymuje go i przyczynia się do tworzenia naturalnych siedlisk, które praktycznie zniknęły z lasów duńskich. Naturalne siedliska, w których rośnie znaczna liczba ziół i żyje wiele gatunków owadów, nie przetrwałyby.

Bornholm został wybrany jako dom zwierząt w ramach projektu ochrony żubra. Po I wojnie światowej gatunek ten został praktycznie wyeliminowany i w Europie nie było żadnego dzikiego żubra. Ale 54 z nich żyły w niewoli i dzięki nim populacja tego gatunku wzrosła do ponad 4000, w tym żyjących na Bornholmie.

Żubry zwykle nie są niebezpieczne, zaleca się jednak zachowanie odległości co najmniej 100 metrów, aby uniknąć niebezpiecznych sytuacji. Należy zauważyć, że samice żubrów z nowonarodzonymi cielętami są znacznie bardziej agresywne niż zwykle. Odwiedzający proszeni są o pozostanie na utwardzonych i wyłożonych brukami ścieżkach i oznakowanych trasach. Psy mogą być wyprowadzane, ale oczywiście muszą być trzymane na smyczy. Możliwe jest zwiedzenie lasu żubrowego samochodem, ponieważ kraty dla bydła są zainstalowane na obu końcach Chr. X's Vej.

W zagrodzie żubrowej znajduje się również Svinemosen, który jest ładnym rezerwatem ptaków, między innymi z żurawiami. Znajduje się tutaj wieża obserwacyjna dokładnie tam, gdzie droga dociera do torfowiska. W 2013 r. drogę nazwano Prinsgemalens Vej („Droga małżonki księcia”) i ustawiono dwie ławki z widokiem na torfowisko. Przez ostatnie 40 lat książę Henrik odwiedzał Bornholm w trakcie wiosennych polowań, a szczególnie upodobał sobie rezerwat Svinemosen.

DOJAZD

 Rowerem: trasa rowerowa Rønne - Gudhjem lub Rønne - Årsdale

Autobusem: z Rønne, autobusy linii 4, 9

Nasi Partnerzy

Ta strona używa ciasteczek, aby mogła działać lepiej. Akceptuję
Facebook
Instagram